Öyle ya… Gençliğini 80’lerde yaşamış olanlar için müzik bir başkaldırı şekliydi. Yalan dünyanın düzenine bir isyandı. Rock müziğin metal’e evrilmesi ise bambaşka anlamlarda hayat buldu. Deri ceketler, derin sesli motorlar ve keskin distortion verilmiş gitarlar ile bir yaşam biçimi haline geldi. Sert adamların yaptığı sert müzikler dünyayı sarsıyordu. Ardından Kurt Cobain ve grunge ile ‘haykırma, içine at’ devri başladı, sonrasında ise parlak buldukları her şeyi bir taraflarına takan hiphop adamcıkları türedi. Sonra da heavy metal yaptığını iddia eden türlü şaklabanlar ortalığı nota mezbahasına çevirdiler. Jack Black ve Tim Schafer da bu duruma illet olmuşlar ki Brütal Legend gibi bir şaheser çıkmış ortaya.

Dövüş oyunlarına derinlik katan ilk oyunlardan biridir Tekken. Bundan 15 yıl kadar önce ilk gördüğümüz zaman gözlerimize inanamamıştık. O tarihe kadar dövüş oyunları hep iki boyutlu olmuştu. Grafikler de, oynanış da iki boyutluydu. Tekken, dövüş oyunları kanunlarını baştan yazarak türe yepyeni bir soluk getirdi. Herkesin alışkanlıklarını değiştirdi ve ezber bozdu. Özellikle karakterleri ve hikayesiyle de kendinden söz ettiriyordu. İlk iki oyun gayet başarılı olunca doğal olarak devamı geldi. Bizce serinin asıl patlamasını yaptığı olan Tekken 3’ten sonra da oyun konsollarında da tam bir Tekken manyaklığı yaşanmaya başladı. Yazımızın konusu olan serinin altıncı oyunuysa son nesil konsollarımıza gelen ilk Tekken oyunu…

“Herkes” derken çok ciddiyiz. Genelde yarış oyunları söz konusu olduğu zaman herkesi oyuna davet edemeyiz. Nedeni çok açık değil mi? Zorluk seviyesini bir türlü istediğimiz gibi ayarlayamayız. Bu duruma, son dönemde çıkan GRID’i örnek gösterebiliriz. Değil yeni başlayan bir oyuncu, tecrübeli bir yarış oyuncusunu bile zorlayabilecek oyun mekaniklerine sahipti GRID.

Üşenmeyip geçen sene PES 2009’u incelediğimiz sayıya bir baktık ve bir yıl önce şu cümleyi kurduğumuzu gördük: “‘Olmaz’ denilen oluyor ve Pro Evoluton Soccer (PES) serisi tahtını yavaş yavaş FIFA’ya kaptırmaya başlıyor.” Artık bu cümlemizi belgelemenin zamanı resmen geldi. Ülkemizde uzunca bir süredir ‘futbol oyunu’ denince akla gelen ilk isim olan PES, bu yıl her bakımdan FIFA’nın gerisinde kalıyor. Aslına bakarsanız bir oyunu başka bir oyun üzerinden incelemek pek doğru değil ancak söz konusu olan yıllardır süren bir rekabetse ve sahada başka oyuncu yoksa, kriterlerimizi iyi olana göre belirlemek zorundayız.

Türkiye’nin genel sorunlarından biridir ve dilimize pelesenk olmuştur: Herkes her şeyden biraz anlar ama hiç kimse bir şeyi tam olarak bilmez. Öyle ya bir musluk tamircisi aynı zamanda en sıkı futbol yorumcusudur, bıraksanız Frank Rijkaard’ı tahtından indirebilir. Öte yandan bir mimar müthiş bir opera yorumcusudur. Ona soracak olursanız son La Traviata yorumunda şef olayı batırmıştır. Oyun dünyasının en uzun soluklu serilerinden biri olan Need for Speed’in 13. oyunu olan Shift tam anlamıyla aynı sorundan dertli. Birçok şeyi aynı anda yapmaya çalışan fakat hiçbirini tam olarak kotaramayan bir oyun Shift.

Film oyunları neden hep kötü olmak zorundadır? Öyle ya, yıllardır bir şekilde alıştık heyecanla beklediğimiz filmlerin, dijital dünyadaki karşılıklarının son derece özensiz ve kıytırık olmasına… Neden mi? İzninizle bir örnekle açıklayalım. Örneğin, altı ay sonra gösterime girecek olan çok beklenen bir filmin oyunu yapılacak ve diyelim ki oyunu EA dağıtacak. Şimdi devasa EA, bünyesindeki sayısız geliştiriciden birini proje için seçiyor. Bu Pandemic olsun diyelim. Pandemic, film gösterime girmeden, kısıtlı bir bütçeyle ve kısıtlı bir zamanda projeyi yetiştirmek zorunda. Projenin bir de yeni nesil konsollar için piyasaya çıkacağını düşünelim. Alın size imkansız bir aşk hikayesi.

Beni uzunca zamandır takip edenler Electronic Arts’a bir antipati beslediğimi bilirler. Nerede popüler bir fikri mülk görse atlayan EA (bkz. Yüzüklerin Efendisi), son derece berbat oyunlarla aldığı derinlikli evrenleri adeta paçavraya çeviriyor. Bu resmen bir adet halini aldı. Yaşı 14-15 civarında seyreden genç oyuncu kitlesine hoş görünmek adına birbirinden sığ oyunların altına imzasını atan EA, bendeki kredisini çoktan bitirmiş durumda. Sırada ise koskoca The Godfather var.

Dile kolay, on yıldan fazla olmuş Harry Mason ile evlatlık kızı Cheryl’in peşinden gideli. Silent Hill’in puslu sokaklarını arşınladıkça, biraz daha saplandık derin lanetin batağına. Kasaba kurucularının sapkın din anlayışları ile yıllar boyunca tuhaf bir gücün etkisi altına giren Silent Hill, korku oyunları arasında en popüler serilerden birinin beşiği oldu. Konu anlatımı, karakter işlenişi, müzikleri ve diyalogları ile macera oyunlarını seven tüm oyuncular tarafından el üstünde tutuldu. Yalnız serinin takipçilerinin gözünden kaçmayan bir şey vardı. Seri giderek etkisini kaybetmeye, giderek daha da incelmeye başlamıştı. Homecoming, serinin yeni nesildeki ilk oyunu. Fakat soru şu: Team Silent, neredesin?

Proton silahınızı sandıktan çıkartmanın vakti geldi. Zira Hayalet Avcıları -Ghostbusters The Video Game- geri dönüyor! Hatta bugün sabah saatlerinde PlayStation 2 ve PlayStation 3 platformlarındaki hayaletleri temizlemek için kolları sıvadılar bile. Evet, bugün itibariyle PS2 ve PS3 platformunda boy gösteren Ghostbusters The Video Game, bir klasik haline gelmiş olan filmin oyuncularını da onca yılın ardından bir kez daha bir araya getiriyor.

Eski dostları yeniden görmeye ve yeni karakterlerle tanışmaya az kaldı. Eminiz Tekken serisi fanatiği olup da PSP dışında konsolu bulunmayan oyuncular bu habere çok sevinecekler. Bir yerlere tutunun, zira Namco Bandai tarafından Tekken 6’nın PSP için de çıkacağı açıklandı!